ไม่มีชื่อเรียก

posted on 14 Sep 2015 01:40 by talk2-mirrors
 
เกือบจะครบ 1 ปีพอดี
 
รู้ทั้งรู้ว่าไม่ได้มีอะไรมากเกินไปกว่าที่เห็นในนั้น 
 
แต่บางครั้งก็ยังแอบคิดว่า ถ้าปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆได้ก็คงจะดี 
 
ปล่อยให้มันเป็นแบบนั้น "ความสัมพันธ์ที่ไม่มีชื่อเรียก"
 
เคยโทรหาทุกวันตอนเช้า เจอกันทุกวัน ไปส่งทุกวัน ทำนั่นนี่ให้ ทำอาหารให้ทาน
บางทีก็เคยคิดว่าแต่ละวันวุ่นวายขึ้นเยอะเหมือนกัน
 
ไหนจะทำอาหาร ไปซื้อของนั่นนี่ แต่มันก็สนุกดี การใช้ชีวิตแบบที่ได้ทำอะไรให้ใคร 
 
การที่มีอะไรรอให้ทำอยู่มันทำให้รู้สึกอยากรีบลุกจากเตียง จากคนที่เข้านอนไม่เคยเป็นเวลา 
 
ร่างกายก็ปรับให้นอนเร็วขึ้นเพราะต้องตื่นเช้าทุกๆวัน
 
แต่ต่อจากนี้นาฬิกาของร่างกายคงกำลังกลับไปสะเปะสะปะเหมือนเดิม
 
เรื่องบางเรื่องมันก็มาแบบไม่ทันตั้งตัว ไม่มีสัญญาณบอก ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้ 
 
ก็ได้แต่ยิ้มแล้วบอกไปว่า ดีแล้ว เป็นเรื่องดี ไม่เหงานะ อยู่ได้นะ 
 
จริงๆในใจลึกๆเราก็คงแอบคิดว่าไม่เอาแบบนี้ได้รึเปล่า ขอให้เรื่องราวมันเป็นแบบนี้ได้มั้ย
 
ถ้ารูปแบบในแต่ละวันของเรายังเป็นเหมือนเดิม
 
ต้องโทรหาทุกเช้า คอยถามว่ากินข้าวรึยัง ไปรับไปส่ง แบบนั้นก็คงจะดี
 
บางสิ่งที่อยากถามแต่ก็ไม่เคยถาม และรู้อยู่ว่าบางครั้งอีกฝ่ายก็คงอยากถามเหมือนกัน
 
แต่คงไม่จำเป็นแล้ว เพราะต่างคนต่างก็รู้กันอยู่ ว่าเรารู้จักกันแบบไหน
 
เราก็รู้จักกันแบบนั้น แบบนั้นเอง แบบนั้นนั่นแหละ
 
มันเป็นความสัมพันธ์แบบที่ไม่มีชื่อเรียก
 
 
"ขอบคุณนะ"
"ไม่ต้องขอบคุณหรอก เรื่องแค่นี้เอง"
"ก็ขอบคุณไง"
"เลิกขอบคุณได้แล้ว พูดทุกวันไม่เบื่อบ้างรึไง"
"อือ ขอบคุณ"
.
.
.
.
.
.
.
.
 
"ที่ผ่านมาถึงคุณไม่ได้คิดอะไร ถึงทั้งหมดเป็นเพราะคิดไปเอง ก็ไม่เป็นไรหรอก เรื่องพวกนั้นมันไม่ได้สำคัญไปกว่าการที่เรารู้สึกมีความสุขกับรูปแบบความสัมพันธ์ที่คลุมเครือแบบนี้ แค่นั้นก็พอแล้ว"