ก็คนอยากทำบุญขึ้นมาซะเฉยๆ
posted on 14 Nov 2009 23:16 by talk2-mirrors
วันนี้มีนัดตื่นตอนตี 5 จะไปทำบุญกันหลังจากหายไปนาน(มั้งนะ) แต่บร๊ะ
รู้สึกตัวอีกทีก็ได้ยินเสียงสั่นมือถือลางๆ ก็หยิบจับมาดู อู้ฮู 7 โมงกว่าๆเข้าให้แล้ว
พร้อมกับจำนวนสายไม่ได้รับ 67 สาย ชัดเจนรีบโทรไปหาเคียวแบบด่วนๆ
"สัx เอ๊ย มึx ทำให้กำหนดการทุกอย่างคลาดเคลื่อนเลื่อนลอย รีบไปเตรียมตัวเลยนะ"
และแล้วก็พร้อมเพรียงกันในเวลา 8 โมงนิดๆ
"จะไปทำกันที่วัดไหนวะ"
"กูไม่รู้"
"ค่อยไปหาเอาแล้วกัน เอาวัดที่สตรีทๆ ฮาร์ดคอร์ๆ"
"แล้วของที่จะเอาไปถวายละ"
"มึx ก็ไปซื้อสิแล้วก็ค่อยไป ไม่เห็นต้องถาม"
"พวกXXX พวกมึx บอกมาตอนตี 5 ตี 6 แล้วทำไมไม่ไปซื้อกันก่อนวะ สัxเอ๊ย"
และแล้วก็ถึงร้านเป้าหมาย
"ยังไม่เปิดวะ ทำไมวันนี้เปิดสายวะ"
"ใครไปเคาะเรียกมาเปิดทีสิว้อย"
ฟุบๆ เหล่าพี่ๆพนักงานที่นั่งกินน้ำชา กาแฟ โอเลี้ยงกันเป็นกลุ่มใหญ่ๆหันขวับมาพร้อมกัน
"อ้าว นั่งตรงนี้ก็ไม่บอก"
อีก 15 นาทีจะ 9 โมงแล้ว ไปเก็บเควสรวบรวมไอเทมมาจนครบพร้อมออกเดินทางซะที
ล้อหมุนไปซักพักใหญ่ๆ
"เฮ้ย ทำไมมันนานจังวะ คราวที่แล้วไม่นานขนาดนี้นี่หว่า"
"อืม กูหลงทาง"
"กร๊วx เอ๊ย งั้นก็ขับไปเรื่อยๆหาวัดใหม่ที่มัน สตีรทๆ ฮาร์ดคอร์ๆมากๆ เลยละกัน"
"หลงทางแล้วทำไม มึx เสือx ไม่รีบบอกวะ ขับมาทำมะเขือเทศอะไรอยู่ได้ตั้งนาน"
"ที่บ้านคงเป็นหุ้นส่วน ปตท. มั้ง"
ระหว่างทางในที่สุด พี่ก๋ง ก็เมารถอ้วกแบบไม่มีอะไรออกมาเพราะไม่ได้กินอะไรเข้าไป
หลังจากงมโข่งกันอยู่นานก็เจอ โอ้ว แม่เจ้า แน่ใจว่าวัดทำไมมันใหญ่และดูโอ่อ่ามีสง่าราศีแบบนี้ละนั่น
แต่ก็มาไกลมากๆๆแล้วจะให้หาใหม่ก็เหนื่อยสุดใจเอาวะเข้าไปดูก่อน
เดินอยู่นานก็เจอกุฏิซักที
"ขอโทษครับ เอาของมาถวาย"
"ช่วยรอหน่อยได้มั๊ยโยม เจ้าอาวาสไม่อยู่อีก 2 ชม. จะกลับ อาตมาสวดไม่เป็น"
"ไม่เป็นไรครับ นิดๆหน่อยๆก็ได้ แค่รับของก็พอ"
"อาตมาสวดอะไรไม่เป็นจริงๆ นั่งเล่นรอไปก่อนนะ หรือไม่ก็ขับเลยไปอีกวัดก็ได้"
เอากันแบบนี้เลยสินะ แต่ก็ขับไปหาใหม่นั่นแหละ ที่นี้สุดยอดของแท้ เข้าไปลึกมาก
ถนนเป็นดินแดง โคลนทั้งนั้นรอบข้างมีแต่ป่า สมใจอยากละทีนี้
พี่ก๋งยังหมดสภาพกับอาการเมารถอยู่ตลอดทาง
"ไกลวะทางแยกก็เยอะเว่อ เหมือนไม่อยากให้กูไปทำเลย"
"มึx คิดกันไปเองทั้งนั้น พวกนี้มันคือ มารผจญ ที่ไม่อยากให้ มึx ทำบุญกัน"
"ที่ ก๋ง มันเมารถ แมร่x ก็มารเหมือนกันสินะ"
"ถูก"
"ที่นัดกันตี 5 แล้ว มึx ตื่นซะ 7 โมง นั่นก็ มารเหมือนกัน"
และแล้วหลังจากที่เข้าลึกมากก็ถึงซะที
โอ้โห พื้นที่กว้างใหญ่แต่ไม่มีอะไรเลย
กว้างมากๆ แล้วก็ร้างมากๆด้วย แต่เอาเหอะมาถึงแล้วไกลมากด้วยแถมยังหลงทางอีก
"ถ้าไม่ได้อีกมีหวังคงต้องเก็บของกลับก่อน"
"เก็บทำ หอx อะไรมาถึงนี่แล้ว มาไกลแล้ว ไกลมากด้วย แถมหลงทางอีก ยังไงก็ต้องทำ"
"ถ้าไม่ได้ก็ไปหาวัดใหม่ต่อไปว่างั้นสินะ"
"ถูก"
ทิ้ง ก๋ง นอนน็อคเพราะเมารถไว้แล้วก็ไปเดินหาคนที่พอจะถามได้กัน
เดินหาอยู่นาน (นานจริงๆนะเพราะกว้างมากโล่งมากด้วย)
"มีอะไรกันเหรอโยม"
"เอาของมาถวายครับ"
"รอเดี๋ยวนะไปยกของมาได้เลย"
และแล้วก็ได้ทำจนได้ กว่าจะได้เริ่ม ก็ต้องเสียแรงไปลาก ก๋งมาอีก
มารจริงๆ
พอเสร็จพิธีการก็นั่งกันอยู่นานพอควร
ได้รู้ว่าวัดนี้ไม่มีไฟฟ้า แน่อยู่หรอกเข้ามาลึกสุดๆ แล้วก็ทั้งวัดมีพระแค่องค์เดียว
เป็นเจ้าอาวาสแค่องค์เดียว อายุเพิ่ง 30 พรรษาแต่ได้เป็นเจ้าอาวาส
หลวงพี่บอกว่าบวชมาตอน 20 เห็นจะได้ตอนแรกก็คิดว่าจะบวช 3 เดือน
แต่ไปๆมาๆก็ คิดว่า
"อีกเดี๋ยวค่อยสึกแล้วกัน" จนมันยาวมาจนถึงตอนนี้
จากที่ยอมทนบวช กลายเป็นบวชจนอยู่คงทนซะแล้ว
อยู่ได้ก็อยู่อยู่ไม่ได้ก็ต้องอยู่
ภายในวัดสวยมากเพราะมีป่า ภาพจิตรกรรมงามงดคงเพราะเพิ่งทำได้ไม่นาน
วัดนี้กำลังจะพัฒนา เพราะบางครั้งก็มี โรงเรียนพาเด็กมาเข้าค่ายธรรมะ
ถามหลวงพี่ว่าลึกแบบนี้แล้วหลวงพี่ฉันยังไงเหรอครับ
หลวงพี่ก็ตอบว่า มื้อเช้ามื้อเดียว มีชาวบ้านเอามาให้นั่นแหละ
ถ้าไม่มีก็ต้องออกบิณฑบาต กินมื้อเดียวเราก็อยู่ได้แล้ว
และแล้วก็ลากลับกันตอนออกมาถึงปากทางเข้าซึ่งไกลมากจากตัววัด
เห็นป้ายบอกว่าทางเข้าวัดซึ่งเป็นป้ายที่เล็กมากๆ เล็กสุดยอดเหมือนไม่อยากบอกกัน
เขียนว่าเข้าไป 4 กิโลเมตร โนคอมเม้นใดๆทั้งสิ้น
ขากลับฝนทำท่าจะตก
แต่ก็ไม่ตก ตกลงมานิดเดียวแล้วก็หยุด
แต่พอกลับมาถึงที่ปุ๊บฝนก็ตกปั๊บเลย
โอ้วโฮ ผลบุญตามมาช่วยเร็วแบบติดเจ็ทเลย